Fort 52 Borek


Opis:

Fort 52 Borek (główny, artyleryjski) powstał w latach 1885-86, w miejscu dawnego ziemno-drewnianego fortu półstałego z 1878 roku. Zadaniem Fortu Borek było panowanie nad bardzo ważnym Traktem Wiedeńskim (obecna Zakopianka), a także nad wzniesieniami Kobierzyna. Jest to jedyny w twierdzy fort artyleryjski dwuwałowy posiadający wolno stojącą kaponierę obrony wjazdu, piętrowe koszary - w obu skrzydłach mieszczą się wyloty wysokich tuneli umożliwiających wybieg załogi na wał. Obydwa tunele łączy na wysokości piętra chodnik - podajnik z obustronnymi wyjściami na wale. Wał artyleryjski posiada schrony z windami amunicyjnymi. Fort ma trzy kaponiery: dwie barkowe i czołową. Na barkach wału artyleryjskiego znajdują się dwie lekkie kopuły obserwacyjne. Powierzchnia użytkowa pomieszczeń fortu wynosi około 2000 m2, z czego większość stanowią dwukondygnacyjne koszary szyjowe. Koszary te pierwotnie osłonięte były od góry nasypem ziemnym, później usuniętym i zastąpionym prowizorycznym dachem, w chwili obecnej remontowanym przez urząd miasta. Koszary łączą się dwoma prostopadłymi korytarzami ze strefami obronnymi fortu: wałem artylerii, wałem piechoty i kaponierami w fosie. Schrony umieszczone w poprzecznicach wału artylerii wyznaczają 8 stanowisk dla dział. Dodatkową komunikację zapewniała tu główna poterna, równoległa do budynku koszarowego. W wale piechoty, wysuniętym do przodu, znajdują się wejścia do trzech kaponier broniących fosy. Czwarta kaponiera - broniąca wjazdu do fortu - znajduje się na dziedzińcu koszarowym (tzw. placu broni).

W 2015 roku fort przeszedł remont dachu. Powstał tam taras, który jednak nie pasuje do pierwszowojennej fortyfikacji. Również jego wykonanie pozostawia wiele do życzenia.


Materiały:


Zdjęcia:

Ukończony remont dachu: