Szaniec S1 Rajsko


Opis:

Informacje:

Szaniec S1 Rajsko powstał w 1887 roku. Pierwotnie nosił nazwę IS VII-4, jednak w późniejszym okresie zmieniono nazewnictwo szańców, rezygnując z mało przejrzystego kodu z numerem sektora obronnego i numerem szańca w sektorze. Zastąpiły je nazwy grup fortowych, w skład których wchodził dany obiekt i kolejny numer w grupie. Wraz z szańcem S2 (dawniej IS VII-3) ulokowane na płaskiej wierzchowinie, po dwóch stronach drogi miały wspierać fort Rajsko. Narys szańca był zbliżony do owalu, z charakterystycznym półkolistym wysunięciem do przodu części czołowej i lekko cofniętymi barkami w partiach szyi. Miał suchą fosę o głębokości około 2-3 metrów, trójkątnym profilu i stromych stokach. Linie stanowisk tworzył ziemny wał o grubym przedpiersiu. Szaniec był dziełem całkowicie ziemnym, w okresie pokoju nie posiadający elementów kubaturowych. Obiekty tego typu przeznaczone były wyłącznie dla piechoty, bez możliwości ustawienia dział. W latach 1912-13 szaniec przeszedł modernizację, gdzie całkowicie zmieniono jego profil. Fosy trójkątne o stromych stokach zastąpiono fosami o spłaszczonym profilu z przeszkodami drutowymi, co według ówczesnych założeń zapewniało tzw. odporność na szturm. Fosy takie można było ostrzeliwać ogniem czołowym z korony wału. Przewidywano również trzy małe drewniano-ziemne schrony (każdy dla drużyny piechoty), do wykonania w okresie mobilizacji.

Uzbrojenie w roku 1914:

Piechota: 1 oficer + 56 szeregowych
Pionierzy: 4 szeregowych

Dalsze losy:

Szaniec zachowany w dobrym stanie, jednak uszkodzony został odcinek szyjowy podczas poszerzania drogi.

Stan zachowania obiektu: zachowany


Materiały:


Zdjęcia: